Terwijl het de laatste maanden op het log stil bleef (Madeleine is nog steeds niet hersteld van de valpartij een jaar geleden) heeft het leven hier niet stilgestaan.
Oke, alles gaat op een laag tempo, maar wat maakt het uit.
Het najaar en de winter zijn piektijden in huize M&M. Het buitenleven gaat door en dat betekent dat het tijd is om de beestjes bij te voeren. 
Toen we in 2008 vanuit een dorp naar het platteland verhuisden waren we verrast over de diversiteit aan dieren hier in de omgeving en in onze tuin.
Hier op het log van Madeleine zijn, zoals de vaste bezoekers (als er die nog zijn) weten, in de afgelopen jaren verschillende foto’s te zien geweest van wat we allemaal voor de lens kregen.
De afgelopen maanden heeft de camera ook niet helemaal stilgestaan en een compilatie van het recent aangetroffen wildlife aangevuld met wat andere snapshots vind je hieronder.
De foto’s staan niet keurig op chronologische volgorde, maar een kniesoor die daarop let 
Afgelopen week troffen we een paar nieuwkomers aan die de weg naar onze tuin en het voer gevonden hebben.
Boomklever.
Boomkruiper
Groenling
Heggenmus
Kuifmees
Sijs
Gewone duiven.
Een oude bekende is Broer konijn die zo te zien prima met fazanten overweg kan.
Het eekhoorntje doet nog steeds zijn best om zijn kostje bij elkaar te scharrelen.
De schuwe gaaien hebben zich sinds het dikke pak sneeuw deze winter ook wat vaker laten zien.
De groene specht had door de sneeuw extra werk om zijn maaltje uit het gras te peuteren.
Aan houtduiven geen gebrek. Op enig moment telden we er zo’n 60 die tegelijk aan het eten waren. Mogelijk is het van invloed geweest dat we tijdens de sneeuwperiode zo’n 3Kg voer per dag uitstrooiden voor onze hongerige vrienden. Maar ja met een prijs van 8 euro voor 20Kg voer weegt de prijs van het voer niet op tegen het plezier dat we ervan hebben. Sinds het begin van de winter zijn we inmiddels aan de derde zak voer bezig. Dus zo’n 4 maanden plezier voor 24 euro! Een weekje aan de Costa is duurder 
Koolmezen en pimpelmezen zijn stamgasten die hier (zolang er vetbollen en pinda’s zijn) niet meer weg te slaan zijn. Vanwege het grootverbruik van pinda’s hebben we maar een silo voor de pinda’s in elkaar geknutseld zodat het netje niet telkens na 1 dag leeg is.
Het roodborstje heeft ook in de winter zijn teritorium goed verdedigd en joeg alle soortgenoten weg.
Het aantal merels zagen we deze winter groeien van een tweetal passanten tot 11 vaste klanten.
De sperwer wacht de voedselovervloed van het voorjaar geduldig af…
De laatste week zijn ook de staartmezen weer van de partij.
Het koppeltje eksters is ook nog steeds in de buurt maar ze zijn zo schuw dat ze eigenlijk alleen goed voor de lens komen als ze op grote schaal voer moeten verzamelen voor hun jongen.
Die zullen we in het voorjaar dus wel vaker zien.
Tja dan zijn er de fazanten. Waren we drie jaar geleden al blij als we af en toe een enkel exemplaar zagen, deze winter liep de teller op tot 11 gelijktijdige eters op de voerplek.
Dit jaar laten de hennen (we noemen ze Hennies) zich ook dagelijks zien. De hanen (die wij Roy-en) noemen waren altijd al minder schuw, maar de laatste maanden zijn ook zij een stuk prominenter aanwezig.
Het is niet zo zeer de vraag óf er fazanten in de tuin zitten, maar wáár ze zitten. Op elk moment zijn er minimaal een stuk of 4 aanwezig. We hebben zelf het idee dat onze tuin een beetje op een fazantenreservaat begint te lijken.
Op de foto hieronder zijn na enig speurwerk 7 “Hennies” te vinden. Wie hulp nodig heeft kan hier klikken.
.
Nu de Hennies zich wat meer hebben laten zien en de weg naar de voerplek weten te vinden hopen we eigenlijk dat ze komend voorjaar hun jongen mee uit eten nemen in onze tuin. 
Vinken hebben we wel meer gezien de laatste jaren, maar tijdens de sneeuwperiode telden we er 25 die gelijktijdig kwamen eten.
De sneeuw had ook impact op het binnenhuisgebeuren. Zo zaten we na een stevige sneeuwbui ineens zonder beeld op TV.
De combinatie sneeuw en platteland levert ook weer andere plaatjes op
Door de aanhoudende vorst ontstonden er bij de overburen weer prachtige ijspegels aan de stallen waar de varierende windkracht zo zijn eigen sculptures van maakte.
Niet alle reguliere bezoekers lieten zich de afgelopen periode door de camera vastleggen en zo ontbreken foto’s van
de buizerd, de grote bonte specht, het goudhaantje, kauwen (voske niet meegeteld), kraaien , het winterkoninkje en de enkele tortelduif.
Nu het voorjaar nadert zien we de mezen dagelijks de nestkastjes inspecteren en aangezien er volgens ons een lokaal woningtekort voor mezen is hebben we de bouwmarkt maar weer eens wat omzet gegund en wat extra nestkastjes in elkaar gebasteld.
Deze keer hebben we omdat we zo nieuwsgierig zijn één van de nieuwe nestkastjes voorzien van een infrarood camera zodat we vanuit de luie stoel kunnen zien wat er zich in het nestkastje afspeelt. Nu maar hopen dat er in ieder geval in dit nestkastje genesteld gaat worden.
Tot zover ons teken van leven maar weer.
Tot de volgende post! 
